Walter Gerlach, die ook door Einstein geprezen werd als experimentator, werd geboren op 1 augustus 1889 in Biebrich am Rhein. Zijn leven en loopbaan brengen hem naar verschillende Duitse rivieren.
Hij studeerde fysica vanaf 1908 bij FRIEDRICH PASCHEN en EDGAR MEYER in Tübingen. In 1912 promoveerde hij er tot Dr. phil. en vier jaar later vestigde hij zich bijgevolg in Tübingen. Zijn militaire dienst (1915-1918) bracht hem op het einde van de oorlog naar Berlijn en werkte aansluitend daarop voor één jaar in de industrie (van het voorjaar van 1919 tot de herfst 1920 in het "Physikalischen Laboratorium der Farbenfabriken Elberfeld"). Nadien kwam hij terecht in de universiteit van Frankfurt am Main. Begin 1925 volgde hij er zijn promoter PASCHEN op, die als voorzitter van de "Physikalisch-Technischen Reichsanstalt" naar Berlijn werd opgeroepen. Vanaf 1929 verwierf hij in Tübingen de "Münchner Lehrstuhl für Experimentalphysik" (zijn voorgangers waren WILLY WIEN en WILHELM CONRAD RÖNTGEN). Die hield hij met onderbrekingen in zijn bezit tot aan zijn emeritering in 1957.
In de tweede wereldoorlog verbleef hij zich een tijd lang in Berlijn, als hoofd van de vakdelen fysica in de rijksonderzoeksraad en bovenal "gevolmachtige van de rijksmaarschalk voor kernfysica" (begin 1944 was GERLACH verantwoordelijk voor het geheime Duitse Uraniumproject). Vanaf mei 1945 tot januari 1946 werd hij door de Amerikanen en Engelsen geïnterneerd en na zijn terugkeer in de Britse bezette zone verwierf hij gedurende twee jaar de Bonnse Leerstoel, alvorens hij begin 1948 naar München kon terugkeren.
Hij stierf daar op 10 augustus 1979, slechts enkele dagen na zijn negentigste verjaardag.
Bron: Johann Wolfgang Goethe-Universität